Rudolf Steiner, twórca pedagogiki waldorfskiej powiedział, że:

„ Dorosły człowiek o tyle może być nauczycielem dziecka,

o ile dziecko może być  jego nauczycielem…”.

***

Żeby bawić się z dziećmi, najpierw my się bawimy.

Dzieci uczą się „całym ciałem”, a nie tylko głową:
odbywa się to poprzez naśladowanie osoby dorosłej,

poprzez swobodną twórczą zabawę,

doświadczenie, wykonywanie prac domowych,

rymowanki, aktywności artystyczne, korowody,

zabawy paluszkowe.

Gdy w naukę zaangażowany jest cały organizm,

wówczas dziecko rozwija się równomiernie, harmonijnie,

a jego wola działania jest realizowana, a nie tłumiona.